نشانه

اگر پیگیر اخبار هنر و معماری بوده باشین و یا  این روزها در گوگل  اخبار معماری رو سرچ کرده باشین حتما به این مطلب برخوردین که :

دعوت رسمی بی‌ینال معماری ونیز از موزه‌هنرهای‌معاصرتهران

روبرتو روزلن در این ملاقات که در مقر دائمی بی‌ینال ونیز صورت گرفت از موزه‌هنرهای‌معاصرتهران برای شرکت در بی‌ینال معماری که در سال جاری در ونیز برگزار می‌شود، ‌رسماً دعوت نمود و از محمود شالویی مدیرکل مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصرتهران خواست که در این زمینه تلاش نماید. وی افزود از آن جایی که ایران تاکنون در این رویداد مهم شرکت نداشته،‌ یقیناً این حضور از اهمیت بسزایی برخوردار خواهد بود.

به این بهانه تصمیم گرفت مطلبی در رابطه با این نمایشگاه بنویسم .

در همون منبع خبر  بالا آمده که : « دوازدهمین دوره بی‌ینال معماری ونیز از روز ۲۹ آگوست برابر با ۷ شهریورماه آغاز می‌شود. »

توی جستجو هایی که کردم متوجه شدم :  «  دوسالانه ونیز، یا بینال ونیز، نمایشگاهی از آثار هنری معاصر است که هر دوسال یکبار (در سال‌های فرد) در شهر ونیز ایتالیا برگزار می‌شود.  »

در حقیقت اطلاعات بیشتری از این  نمایشگاه ندیدم .دربیشتر سایت ها این مطلب کپی شده بود که  : « در جشنواره ی معماری Biennale (جشنواره ای هنری که هر دوسال یک بار در ونیز ایتالیا برگزار میشود) طرحی از یک معمار چینی به نام Li Xianggang نظر خیلی از منتقدان را به خود جلب کرد. »  که البته اینم مطلب مال پارسال هست .

سایت این نمایشگاه  ، بخش ها و شرکت کنندگانش در بخش معماری رو می تونین در اینجا ملاحظه کنین .

همانطور که  از سایت رسمی پیداست این جشنواره فقط در زمینه معماری نیست بلکه هنر های دیگری مثل سینما ، موسیقی ، تئاتر، هنر های تجسمی و غیره  در آن حضور دارند .

در سایت رسمی این جشنواره آمده است :  ۱۲مین نمایشگاه بین المللی معماری با کارگردانی ( یا به اداره ی ) Kazuyo Sejima با عنوان People meet in architecture در ونیز از ۲۹ آگوست تا ۲۱ نوامبر اجرا خواهد شد .  دو پروژه مهم برای توسعه نمایشگاه ۱۲ م به اجرا در خواهد آمد :  the Architecture Saturdays ، مجموعه ای از گفتگو ها  ، اجرا ها و بحث های هفتگی معماران و منتقدان  و  دخالتهای دانشگاه ها  . دانشگاه های شرکت کننده ، ملزم خواهد بود تا ملاقات خودشون رو از نمایشگاه سازماندهی کنند ، و آن را در یک فضا ی مجهز با امکانات  فنی مورد نیاز بحث کنند.

پس اون دو تا  مورد در نمایشگاه دوازدهم  میشه اینا :

the Architecture Saturdays

Universities meet in architecture

بنظرم خیلی جالب میاد و اینکه ما و معماری ما چقدر به یه همچین فعالیت موثری نیاز داره . یاد حرفهای دکتر کرمانیان در هفته معمار در برنامه دو قدم مانده به صبح افتادم . که می گفت برای  اینکه جریان معمار کشور به سمت  پیشرفت حرکت کنه نیازه که معمار ها با هم تعامل و صحبت از نزدیک داشته باشند .

برنامه های مورد اول رو می تونین از اینجا ملاحظه کنین .  برنامه ریزی که شده . در چه روزی  چه کسی صحبت خواهد کرد. فکر می کنم این برای معماران حرفه ای خواهد بود .

و اینم لینک برنامه ی دانشجویان و دیدار دانشگاه ها

در اصل این یک فرصت ویژه آموزشی را در اختیار دانشجویان قرار خواهد داد . این پروژه  با امکان تنظیم یک سری موافقت نامه های خاص با دانشگا ه ها برای گروه های حداقل ۵۰ نفری  و تبدیل این تجربه  بازدید از نمایشگاه  پیش بینی شده است .  دانشکده ها موظف هستند پروژه ای را برای سفر خود سازماندهی کنند مورد بحث و سمینار قرار بدهند  در فضای مجهز  و با امکانات فنی که دویالانه براشون تعیین کرده است .

فرصت هایی که دوسالانه برای دانشگاه ها  و موسسات آموزشی در نظر گرفته  به منظور تسهیل و غنی سازی سفر به نمایشگاه :

- ۲۰ یورو اعتبار برای هر دانشجو ، که حق ورود به سالن نمایشگاه ، مشارکت آزاد در ،اون برنامه اول و قیمت کم منوی سالنهای غذاخوری  نمایشگاه  ،و اقامت توسط ماموران نورد تایید دو سالانه  خواهد بود .

-  در دسترس بودن بعضی از فضاها ی سالنهای نمایشگاه  بصورت رایگان برای بحث های گروهی  و مالعه در صبح یکشنبه  به توافق رسیدند .

و همینطور تبلیغ این برنامه  در دانشگا ه ها و موسسات آموزشی

از همه این حرفا یه چیز برمیاد این هزینه ای که داره میشه برای اینه که این دوسالانه نقطه ملاقات بین المللی اساتید و دانشجویان معماری باشه .  حالا نمی دونم واقعا با توجه به اون خبر قراره ایران هم حضور داشته باشه یا نه ؟

اگه آره ، چطوری و چه چیزی با خودش خواهد برد ؟!

بقول سوسانوی عزیز همین الان نوشت : یه مطلبی پیدا کردم با عنوان تاریخچه بی ینال ونیز گفتم اینجا بذارم بد نیست !

این روزا کمرنگتر از همیشه هستم !

یه نگاه که به تعداد مطالب در هر ماه ام کردم فهمیدم عمق فاجعه رو :)))

اما خب چه میشه کرد ، هم نشانه باید بیاد که نیومده هم اینقدر فکرم درگیر که …

دعا کنین موضوع خوب و وقت گیر بیارم تا دوباره بنویسم !

پ.ن : حالا که دارین دعا می کنین ، دعا کنین بخوبی و خوشی این مرحله گذار از پایان نامه رو بگذرونم !

در آستانه نمایشگاه جهانی اکسپو ۲۰۱۰ هستیم ! روزهایی که کشورهای مختلف پاویلیون ها یا غرفه های نمایشگاهی خودشون در شانگهای چین اجرا کرده اند . نمایشگاه بزرگی که طبق نظر این منبع فارسی از سال ۱۸۵۱ برگزار شده و تا بحال در ۲۴ شهر از کشور های دنیا به نمایش در آمده است .
چین پس از المپیک ۲۰۰۸ دوباره ، میزبان کشورهای مختلف شده تا این نمایشگاه رو اجرا کند. کاری به اقتصاد و ریخت و پاش این قضیه ندارم . اما طبق نظر همون منبع بالا نمایشگاه جهانی اکسپو :

نمایشگاه جهانی اکسپو با نمایشگاه های تجاری که اغلب برگزار می شود، متفاوت است. نمایشگاه اکسپو رویدادی انتفاعی نیست، بلکه صحنه ای برای نمایش دستاوردهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و علمی کشورها و دورنمای توسعه آنها می باشد. شرکت کنندگان عمده آن کشورها و سازمان های بین المللی هستند. نخستین نمایشگاه اکسپو در سال ۱۸۵۱ میلادی در لندن برگزار شد و تا کنون ۲۴ شهر این نمایشگاه را برگزار کرده اند. میزبانی نمایشگاه اکسپو برای توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور میزبان و تبادلات و همکاری های بین المللی بسیار مفید است. از این رو، تمام کشورهای عضو دفتر نمایشگاه های بین المللی بی آی ای (BIE) مایلند میزبانی این نمایشگاه را به عهده بگیرد.

شما رو دعوت می کنم تا نمایشگاه مجازی از این رویداد مهم جهانی رو حتما ببنید : اینجا

در عین حال می تونین برای دیدن سایر پاویلیون ها به این قسمت سر بزنین . حالا می خوام شما رو با پاویلیون ایران یعنی غرفه نمایشگاهی ایران آشنا کنم . چیزی که یا بهتر بگم تنها عکسی که از پاویلیون ما در این سایت موجود است :

قصد نقد این غرفه رو ندارم اما یه سوال برام پیش اومده . اون اینکه : توی نمایشگاهی که یکی از شعارهاش ، « زندگی بهتر ، شهر های آینده » هست ، این غرفه می تونه نمایانگر شهر های آینده و تکنولوژی و فناوری ما باشه ؟

اگر خواسته باشین محل قرار گیری این غرفه رو ببنید این لینک می تواند راهنمایی کند . غرفه ایران در زون A قرار دارد . همرا با دیگر کشور های آسیایی شرکت کننده در این نمایشگاه . پیشنهاد می کنم حتما غرفه عربستان رو مشاهد کنید .

در نظر بگیرین کشور چین چقدر کشور پیشرفته ای شده که تا بحال میزبانی این همه اتفاقاهی بزرگ جهانی رو بدست گرفته و مقایسه کنین تا بفهمید چقدر ما عقب مانده ایم !!! ( منظور از عقب ماندن یعنی عقب ماندن از پیشرفته شدن هست )

نمی گم که افسردگی بگیریم . در اصل این رو میگم که به خودمون بیایم ما واقعا چی در دنیا داریم و چرا تلاشی برای بهبود وضعیت کشورمون نمی کنیم . برای مثال جامعه معمار ها رو در نظر بگیرین ، چقدر معماری ما دچار ضعف مونده ! ؟ چرا معماری ما ازش جز افتخاری پوسته ای از گذشته چیز دیگری ندارد ؟؟؟؟؟

حالا اگه اون تور مجازی رو دیده باشین که در بالا معرفیش کردم ، متوجه شدین که در وسط زمینی که برای اجرا غرفه ها در نظر گرفته شده بنای هست که به عنوان ورودی در نظر گرفته شده :

این ورودی طبق نظر آرچی دیلی بلواری است برای ورود مرکزی به منطقه با مساحت ۳۵۰۰۰۰ متر مربع و نشان دادن و راه دادن به غرفه ای مختلف ! طرح برنده این بلوار گروه معماری و شهرسازی هست به نام SBA از اشتوتگارد .

این بلوار با طول ۱ کیلومتر و عرض ۱۰۰ متر محوری است که  در سراسر امتداد کل سایت به رودخانه Huangpu می گردد . بلوار نمایشگاه توسط یک سقف غشاء با سطح پوشش داده شده از کل ۶۵،۰۰۰ m2 ، در حال حاضر بزرگترین در نوع خود در سراسر جهان است .با دهانه آزاد حدود ۱۰۰ متر !

نمایی از کل بنا

به احتمال قوی این مکان :  شامل ساختار جمع و جور به جای همه امکانات مورد نیاز عمومی ، مانند فروش ، گیت های امنیتی ، رستوران ها ، مغازه ها و نقاط مرکزی هست !

اگر خواسته باشن که عکسها و اطلاعات بیشتری از این پروژه ببنید به اینجا مراجعه کنید .

پ.ن :

سوالاتی برام پیش اومده که شاید جمع بندی حرفی باشه که زدم :

۱- چرا رویداد با این وسعت و گستردگی هیچ نوع تبلیغ یا آشنایی قبلی در ایران ازش وجود نداره ؟؟؟

۲- غرفه ایران و نوع طراحی اش ، ممکنه بازم به دلیل هزینه  به این صورت طراحی شده باشه ؟ و چرا اسم طراح مشخص نیست ؟

۳- با این اوصاف برگزاری چنین نمایشگاهی چه اثری در کل جهان و ایران خواهد داشت که داره براش این چنین هزینه میشه ؟ بقول داداشم که چی آخه ؟

۴- نقش معماری در این رویداد چی هست و چقدر ارزشمند می تونه باشه ؟