می دانی چیست؟!

زخم من زخم توست.

غم من غم توست.

اما تو گاهی یادت می رود.

پشت به پشت ات چسبیده ام …

نمی بینیمت.

پس چگونه ازدرون چشمانم خواندی،

دوستت دارم ؟!

به تویی که آرام

در پس دریاچه تخیل ام غرق می شوی

و دوباره با ظاهری تازه

متولد میشوی …

فاصله این غیبت تا ظهور موجی می شود

تا من را به کانون آرامشی ابدی ببرد .

به تو می اندیشم

گاه برای اینکه به یاد بیاورم و فراموش نکنم لحظه جادویی نگاهت را

به تو می اندیشم

به تویی که چشانم برای دیدنت

قرار از من ربوده اند

و بی پروا برهم می افتند تا در دنیای خیالم ظهور یابی

به تو می اندیشم

که به فریاد بگویی دوستت دارم … .

پ.ن: از بس از خودم چیزی ننوشتم دیگه یادم رفته واسه چی این وبلاگ و ساختم بخاطر همین هول شدم تا این نوشتم گذاشتم اینجا . اگه بد بود شرمنده

پ.ن : تازگی ها یه تصمیم هایی گرفتم ؛ این روزها واسم دعا کنین تا انگیزه انجامشو بدست بیارم

موزه نساجی

بخشی از طرح توسعه محوطه حافظیه

کاربری : گالری هنری

مکان : شیراز

دوره ساخت : ۲۰۰۸ – ۲۰۰۹

اولین بار که در محله معماری و شهرسازی  این موزه رو دیدم نظرم رو به خودش جلب کرد . نام معمارش آشنا بود. با جستجویی که کردم به این رسیدم . روی اسمشون که کلیک کنین وارد وب سایت شخصیشون می شوید .

مهرداد ایروانیان

مهندس مهرداد ایروانیان معمار شهیر شیرازی متولد سال ۱۳۳۶ و فارغ التحصیل از دانشگاه U.S.L آمریکا در رشته معماری است .
پیش از شروع به اجرای پروژه های معماری با نمایش آثار بصورت نمایشگاهی کار خود را شروع کرد . پس از بازگشت به شیراز نسبت به تاسیس دفتر طراحی خود اقدام نمود. در سال ۷۰ اولین پروژه محوطه سازی پارک حاشیه ای چمران و محوطه سازی خواجوی کرمانی را به صورت همزمان آغاز نمود در سال ۲۰۰۰ کاندیدای دو جایزه آقاخان برای منظره نگاری شد و در سال ۲۰۰۲ برنده جایزه اول منظره نگاری ماربل از جامعه معماران ایتالیا و دولت ایتالیا شد.

اسم کار موزه نساجی است . نساجی آدم رو یاد پارچه و تار و پور می ندازه . اون موقع ها که کنکوری بودم اسم این رشته رو هم می شنیدم اما خب هیچی برای من معماری نمیشد ! :p  الان یکی توی فامیلمون این رشته رو می خونه

تاثیر سایت

این موزه در مکان یک کارخانه قدیمی نساجی ایجاد شده است . در اطراف سایت آن کاربری های از جمله گورستان ، باغ ، مخزن کتاب موجود است . کارخانه بدلیل قدیمی شدن و رشد صنعت نساجی دیگر قابل استفاده نیست بنابراین این مکان به عنوان موزه نساجی احیا شده است .

تاثیر زمان

بنابراین برای احیا این بنا و نشان دادن تغییر ، معمار بنا بر اصل احیا بسیار پرداخته و سعی کرده تاثیر زمان را بر تک تک اجزا ببیند . رابطه میان صنعت نساجی در قدیم و حال حاضر . بنابراین لای های زمانی در این کار دیده شده اند .

تاثیر محصول

پارچه محصول کارخانه است و متشکل از تار و پود است . تاروپود جزء جدایی ناپذیر پارچه است بنابراین تغییر بافتن اش در احیا این موزه تاثیر گذار است .

اگه بخوام گفته هام رو توی یک دیاگرام نشون بدم عکس زیر می تونه گویا باشه :

در آخر شما را به دید باقی عکسها جلب می کنم :

ساختمان کارخانه قبل از احیا :

منبع عکس ها : مجله معماری

و شهرسازی شماره ۹۶-۹۷

شیوه استعاری را که بخاطر دارین ؟! طراحان در این مکان نیز به همان صورت به ایده اصلی رسیده اند .

عکس : روند استعاری از تحلیل داده ها تا رسیدن به فرم نهایی

در این روند همانطور که پیداست ابتدا با داده های طراحی روبرو هستیم برای اینکه بتوانیم به ایده مناسب دست یابیم نیاز است تا بین ایده ها ارتباطی بیابیم یعنی بین داده های طراحی و منشا استعاری ! و بعد بتوانیم ویژگی های یکی را بر اساس دیگری تعریف کنیم . سپس آنها به صورت یک ترکیب خلاقانه در بیاوریم و حالا محصول نهایی که همان ایده اصلی کار باشد ، حاضر است . بفرمایین ، نوش جان !

این مجتمع در یک کیلومتری پست شمشک در میان کوه و رودخانه قرار دارد .بطور نمونه یک واحد ۶۰ متری برای انجام طراحی داخلی انتخاب شده است .

خب با توجه به توضیحات بالا باید بسراغ داده های طراحی برویم :

موقعیت : یک مکان کوهستانی

کاربری : مسکونی اما موقت

مخاطبین اصلی : جوانانی که از خانه به سمت محلی برای سکون و استراحت آمده اند .

بیشترین زمان استفاده از این مکان روزهای آخر هفته بویژه در فصل زمستان و اسکی است .

نتیجه گیری از داده ها :

==> می طلبد فضا مدرن باشد .

==> طبیعت پیرامون==> پاسخ دادن به نیروهای اطراف محیط خود ==> برف

برف : خطوط نرم و سیالی که پوشش برف در محیط اطراف ایجاد کند ، پرقدرت ترین نیروی مکانی سایت محسوب می شود .

استعاره ترکیبی : مناظر برفی + سرپناه های مناطق سردسیر

همانطور که برف وقتی بر روی زمین می نشیند در همه اجزا و سطوح یا هر رنگ و شکل یکپارچکی ایجاد می کند . خطوط نرم سیال مورد استفاده در پروژه طوری حرکت می کند و تغییر شکل می یابد که کل طرح را یکپارچه و همگون نشان دهد .ضمنا بر اساس ایده سرپناه ها ، روش ساخت ، پوشش در این طرح بصورت لایه لایه ای اجرا شده است .

بطوریکه می بنین این لایه لایه بودن حتی در مبلمان مورد استفاده در این مکان در طرح مشخص شده است .

و حالا شما رو دعوت می کنم به دیدن تصاویر پروژه ، لمیدوارم هم لذت ببرین و هم منظور گفته ها در تصاویر مشخص باشد .

در این مقاله این دو معمار سعی کرده اند به تعریف استعاره و استفاده از آن در طراحی هایشان بپردازند . این مقاله از این نظر که خودشان به معرفی اثر طراحی شده شان پرداخته اند حائز اهمیت بود .

در اینجا برداشت خودم را از نوشته شان خواهم نوشت :

استعاره می تواند مثل پلی باشد که ما را به سمت ایده و طرح مطلوب راهنمایی کند . استعاره را خود آگاه یا نا خود آگاه می دانند و معتقد هستند که این استعاره می تواند رابطه ها را روشن کند ؛ البته رابطه هایی که بیشتر انتزاعی هستند تا عینی .

استفاده استعاره را در معماری به سه بخش تقسیم می کنند :

اول استعاره نامحسوس که به مفاهیم بر خاسته از سنت ، ادبیات و فرهنگ بر می گردد . ( در اصل همون استعاره به مفهومه ! )

دوم استعاره محسوس که منشا این استعاره را ویژگی های مادی و بصری می دانند .

( همون اشاره ظاهری فکر کنم ! )

سوم استعاره ترکیبی که ویژگی بصری و مادی را برای آشکار سازی کیفیات بکار می برد .

این دریافت من از مقاله بود . برای اینکه یه وقت شبهه ای ایجاد نشود و این امکان که شاید من اشتباه کرده باشم پیش نیاید ، بهتره مقاله کامل را در صفحه ۴۰ مجله معماری و شهرسازی۹۶- ۹۷ بخونین .

برای جا انداختن این موضوع این معماران دو اثر معماری طراحی شدشون رو تو این مقاله معرفی می کنند که من اینجا فعلا یکیشو میارم و دومی رو در پست دیگری خواهم آورد .

نمایشگاه مرکزی ژوانشی

وقتی برای بار اول ازشون نوشتم واقعا کنجکاو بودم با این فضا آشنا بشم !!

زمانیکه یک پروژه را برای طراحی در اختیار طراح قرار می دهند ، در ابتدا امر شناخت چند چیز ضروری بنظر میاد . شناخت خواست کارفرما ، بر همون اساس شناخت مخاطب پروژه و بعد شناخت عملکرد اون فضا ! سپس با کمک این شناخت ها رسیدن به ایده ای که ما رو به محصول نهایی می رسونه . خب اینجا هم طراحان با چنین روشی و با در نظر گرفتن نوع کاربری ایده اولیه را بر این اساس قرار داده اند .

حرکت

پیشنهاد طراحان در ابتدای امر برای حرکت در چنین فروشگاهی ، گردش آزادانه است . به این صورت که همه براحتی بتوانند به نمونه عطرها دسترسی داشته باشند و پس از جستجو و انتخاب به قسمت میانی مراجعه کنند . برای ایجاد چنین حرکتی به دیاگرامی با هسته مرکزی رسیده اند .

عطر

محصول ارائه شده در این فروشگاه عطر است و عطر ویژگی خاصی دارد . چون در واقع منبعی است که در فضا پخش می شود . بنابراین طراحان از این وِیژگی عطر که حرکتی سیال و پویاست از فرمهای سبک و سیال و شفافی استفاده می کنند . تا این ویژگی را نشان دهند .

استعاره ای که در ذهن بماند … .

رنگ

ترکیب رنگی استفاده شده در این فروشگاه نیز به این استعاره کمک می کند . و به محصول ارائه شده توسط این شرکت بر می گردد . ترکیبی بنفش و صورتی . جذاب و به یاد ماندنی !

نماد

در مورد نماد استفاده شده در این طرح چند دلیل ذکر شده . اول اینکه پروژه در جزیره کیش قرار دارد . دوم اینکه نمایشگاه مرکزی این عطر در ایران است . سوم نظر کارفرما بر متفاوت بودن طرح بوده است .  بنابراین طراحان از نماد زنانگی – گل نیلوفر آبی – که تاکیدی بر کابری زنانه فروشگاه داشته و ضمنا حرکت سیال را که ئر نظر طراح بوده است را تامین می کرده ، استفاده کره اند .

کلیه سطوح داخلی مثل گلبرگ های این گل گرداگرد اون هسته مرکزی چرخیده و باز شده و عناصر داخلی فروشگاه را تشکیل داده اند . که نشان دهنده بالا رفتن رایحه عطر نیز هست .

فضایی که به کمک استعاره ، ایده جذاب را بوجود می آورد . و در عین حال کاملا اجرایی است !

امیدوارم تونسته باشم منظور طراحان را کامل آورده باشم .

پ.ن : بزودی دومین طرح را در پستی جدا معرفی خواهم کرد . امیدوارم راضی بوده باشین . ممنون که همراهیم کردین

خب این بنا همانطور که از اسمش پیداست یک ساختمان اداری است. ساختمان اداری ملزومات خودش را داراست . این جور کاربری ها نور کمتری احتیاج دارند همانطور که دیده می شود ، در نمای این ساختمان پوسته ای پله پله ای شکل با بافتی در هم رفته دیده می شود که نوعی تنظیم کننده نور بر روی پنجره ها شده است .

طبق نظر داوران جایزه معمار ۸۸ این طرح در نما کاملا نو آورانه عمل کرده است . پدیده ای در نما بکار رفته که آن را به حرکت در آورده است . اما بعضی از همین اساتید معتقد هستند که این بنا در مورد فضای داخلی به اندازه نمای خوبش نو آوری نداشته و ضعیف عمل کرده است .

به همبن دلیل بسراغ پلانها آمدم تا آنها را بررسی کنم :

همانطور که در پلان طبقه همکف دیده می شود با پله هایی در ورودی بسمت سرسرا می آییم و بعد به فضای تقسیمی میرسیم که ما را وارد فضاهای اداری این ساختمان می کند . پلان نشان از قرارگیری  پله ها در کنار پاسیوی بزرگی دارد که فضای اداری همکف را از مکان عبور و مرور یعنی پله ها جدا می کند . ( والبته در انتهای پلان حیاط خلوت بزرگی نیز وجود دارد )

این بنا دو پلان زیر زمین دارد و تیپ پلان هایی که تقریبا شبیه طبقه همکف روی هم قرار می گیرند .

تصویر پلکان ورودی :

تصویر پاسیو :

از این عکسهای داخلی هم پویایی کار تا حدی مشخص است .بنظر من  این پر و خالی شدن و اجازه عبور نور برای ورود به فضا کار را جالب کرده است .

درکل یک ساختمان اداری است که متفاوت عمل کرده نسبت به ساختمان های اداری دیگر .

ادامه عکس ها :

اما امان از خماری ….

خلاصه اون روز تا جایی که میشد به نت سر نزدم تا اینکه خوردم به یه مشکل و مجبور شدم از دوستام کمک بخوام … اون روز واسم خاطره شد . روزهای بعدشم همون رویه طی شد . چون فرصتی واسم نمونده بود . اما اون روز اول حس یه معتادی رو داشتم که داشت ترک می کرد

حالا می خوام یکم از حس و حال اون روز رو که نوشته بودم اینجا بیارم برای خودم که جالب بود . امیدوارم برای شما هم جالب باشه !

ترک دنیای مجازی به مدت ۲۴ ساعت ( قرار بود این عنوانش باشه )

« نوشتن از روزی که تصمیم گرفتی کل اش رو بدون نت بگذرونی شاید بنظر جذاب بیاد اما در واقع سخت هم هست اونم برای کسی که تمام روزش رو نت می گذرونه ودر کنارش به کاراش میرسه !!

الان تازه اول راهم با این حال احساس می کنم این نیاز رفتن  تو نت انگار هنوز کامل بیدار نشده شایدم تحت تاثیر حرف و قولیه که دیشب دادم باشه !

***

از صدای گرسنگی شکم ام یه نگاه به ساعت کامپیوترم کردم دیدم شده ۱۲٫۳۰ !! ( اوج استقامت رو می بینین ) اینقدر غرق ۳d  کردن سایت پلانم بودم که اصلا نفهمیدم کی ۱۲ شد . ( البته خوب زودم پا نشده بودم )

الان دارم میرم سراغ ناهار تا از گشنگی غش نکردم … .»

…

پ.ن : خوبه بعضی وقتا از این روزای ترک داشته باشیم !

پ.ن ۱ : یه بار تو گوگل باز یکی یه همچین متنی رو به اشتراک گذاشته بود ( خودمونیش یعنی شیر کرده بود )  :

همه مان یک روز بالاخره بر سر این دوراهی خواهیم ایستاد …
آنجا که همسرمان خواهد گفت : ” یا من ، یا اینترنت ؟! “
و چه لحظه ی سختی خواهد بود ،
لحظه جدایی از همسر … !

:)))))))))) راستش من اینو خوندم تازه به عمق فاجعه پی بردم !

داشتم دنبال یه مطلب ،  در آرچی دیلی می گشتم که چشمم خورد به یک اسم ایرانی ! و واقعا برام جالب شد ببینم که چیه قضیه !

روی صفحه مربوطه کلیک کردم نوشته بود :

Commercial-Office Building مشخص شد که یک ساختمان اداری است .

کنجکاو شدم و نام معمارانش رو خوندم تا حالا اسم شون رو نشنیده بودم . یه سرچ کوچیک مشخص کرد که معماران موفقی هستند .

عباس ریاحی فرد و فری ناز رضوی نیکو

اولین چیزی که اومد از پروژه های انجام شدشون این بود : ژیوانشی در کیش

بعد از اون اسم عباس ریاحی فرد در برندگان منتخب جایزه معمار ۸۶ در رتبه دوم این جایزه همراه با دو نفر دیگر برای پروژه کارخانه ریسندگی وبافندگی احسان پود ، بود .

معرفی پروژه

خوب تا اینجا مشخص که سابقه معمای معماران این پروژه درخشان هست . پس خیلی هم نباید تعجب کرد که کارشون در این سایت معرفی شده !

Commercial-Office Building

معماران : عباس ریاحی فرد و فری ناز رضوی نیکو

مکان : تهران – خیابان ولیعصر – بین خیابان زرتشت و فاطمی – شماره ۷۴۴

تیم پروژه : اشکان باقری اقدم، نوید نصرلله زاده، شبیر موسوی ، محمد معتمدنیا ، علی‌ نبوی

سازه :هومن فرخی

مکانیک :محمد رضا زمردی ، بهروز نوری

برق :عباس احمدی ، امیرحسین آزمایش

مساحت پروژه : ۱۱۰۰ متر مربع

سال ساخت پروژه : ۲۰۰۹

بنای فعلی ساختمان تجاری اداری واقع در سایت مستطیل شکل است که در حدود ۱۵ متر از سمت غرب در امتداد جلو خان از خیابان ولیعصر بین فاطمی و اتصالات زرتشت است.

سایت بنا رو می تونین در این عکس مشاهده کنین :

نمای این ساختمان همانطور که در بالا دیدین شکستهایی داره که طبق نظر طراحان برای این ایجاد شده که « با در نظر گرفتن این نما به عنوان یک پوسته شهری حرکت و پویایی که در محل هست را در پروژه منعکس کند . به همین دلیل این پوسته از حرکت افراد تاثیر پذیرفته است . نما علاوه بر این توسط مواد مختلف هدف اصلی ما بود به عنوان پوسته مستمر است که شکست ندارد . طراحان می گویند : ما فقط پوسته سطح اصلی را برای ایجاد بازشو ها شکافتیم ، و سپس آنها به سمت نماهای دیگر کشیدیم و همچنین نزدیک شون کردیم برای ایجاد یکپارچگی  در داخل و خارج .»

در عکس زیر روند کانسپت پوسته دیده می شود :

این بنا عمدتا توسط کنتراست سیاه و سفید طولی برش سنگ است که در آن ، نقش نما چهره سفید پوشیده از سنگ مرمر بسیار ویژه ای  و در مخالفت کف تمام شده توسط مرمر سیاه نجف آباد به پایان رسید .

دیدن این دیاگرام هم خالی از لطف نیست :

برای دیدن عکسهای بیشتر به اینجا مراجعه کنید .

راستی اینم سایت عکاس عکسهای این بنا .

حرف آخر :

راستش دیدن این بناها یه امیدی مثل یه نشانه کوچک تو دل آدم روشن می کنه که یعنی معماری ایران هم می تونه یه تکونی به خودش بده !! امیدوارم این روند ادادمه پیدا کنه و شاهد تعداد خیلی بیشتری از این نشانه ها باشیم !

پ.ن : اگه این معماران رو می شناسین خوشحال میشم مطلب یا لینک یا هرچیزی که در موردشون می دونین رو در اینجا به اشتراک بذارین

جومپا لاهیری : ترجمه می کنم ، پس هستم .

مترجم دردها عنوان کتابی است که به تازگی خوندنش رو تموم کردم . مجموعه داستان کوتاهی از جومپا لاهیری . نویسنده هندی تبار آمریکایی . یعنی کسی که اصالتا هندی است اما بزرگ شده در فرهنگ و کشور آمریکاست . لاهیری با نخستین اثرش، مجموعه داستان مترجم دردها (۱۹۹۹)، برنده جایزه ادبی پولیتزر در سال ۲۰۰۰ شد.

داستانهای این نویسنده شامل دغدغه هایی است از مهاجرت هندی ها ، تقابل فرهنگ هندی و آمریکایی ، آدمهایی که در عین آمریکایی زندگی کردن همچنان هندی هستند . و به معنای واقعی کلمه ، مترجمی که می خواهد رسالت ترجمه فرهنگ نسل های قبل تر هند را به هندی های جدید در کشور جدیدشان منتقل کند .

و چنان اعتقادی به این رسالت داره که با قبول همه نقص ها و نقدهایی که بهش میشه باز میگه : ترجمه می کنم ، پس هستم . یعنی خودش رو موظف میدونه که فرهنگش و سنت های کشورش رو به کمک ادبیات به نسل های بعدی منتقل کنه .

در کشوری زندگی می کنیم که مدعی تمدن چندین هزار ساله اس . و هر کدوم از ما در این کشور نقشی رو به عهده داریم . مهندسین ، معلمین ، نویسنده ها ، هنرمندان و … . ما چقدر سعی میکنیم نسبت به نقشی که به عهده داریم این تمدن رو به نسل بعدی منتقل کنیم ؟

من در نقش خودم یعنی معماری این دغدغه انتقال فرهنگ رو اصلا نمی بینم ! دغدغه ای که معماری گذشتگان ما برامون به یادگار گذاشتند و ما هنوز به همون افتخارمی کنیم ؟! چرا در وجود معماری معاصر ما برای شناخت هر چه بیشتر نسل های آینده از ما چنین دغدغه ای نیست ؟

ما چه چیزی رو به یادگار خواهیم گذاشت ؟