کاربری : گالری هنری
مکان : شیراز
دوره ساخت : ۲۰۰۸ – ۲۰۰۹
اولین بار که در محله معماری و شهرسازی این موزه رو دیدم نظرم رو به خودش جلب کرد . نام معمارش آشنا بود. با جستجویی که کردم به این رسیدم . روی اسمشون که کلیک کنین وارد وب سایت شخصیشون می شوید .
همانطور که قول داده بودم در این پست قصد دارم نمونه دومی را که در این مقاله ( مجله معماری و شهرسازی شماره ۹۶-۹۷ صفحه ۴۲ ) ذکر شده را معرفی کنم .
شیوه استعاری را که بخاطر دارین ؟! طراحان در این مکان نیز به همان صورت به ایده اصلی رسیده اند .
عکس : روند استعاری از تحلیل داده ها تا رسیدن به فرم نهایی
چند روز قبل بطور اتفاقی در مجله معماری و شهرسازی مقاله ای دیدم که نویسندگان مقاله آقای عباس ریاحی فرد و فری ناز رضوی نیکو ( که قبلا راجب یک مرکز اداری شون که اتفاقا جایز اول معمار ۸۸ رو برده بود صحبت کردم ) بودند .
در این مقاله این دو معمار سعی کرده اند به تعریف استعاره و استفاده از آن در طراحی هایشان بپردازند . این مقاله از این نظر که خودشان به معرفی اثر طراحی شده شان پرداخته اند حائز اهمیت بود .
در اینجا برداشت خودم را از نوشته شان خواهم نوشت :
استعاره می تواند مثل پلی باشد که ما را به سمت ایده و طرح مطلوب راهنمایی کند . استعاره را خود آگاه یا نا خود آگاه می دانند و معتقد هستند که این استعاره می تواند رابطه ها را روشن کند ؛ البته رابطه هایی که بیشتر انتزاعی هستند تا عینی .
استفاده استعاره را در معماری به سه بخش تقسیم می کنند :
اول استعاره نامحسوس که به مفاهیم بر خاسته از سنت ، ادبیات و فرهنگ بر می گردد . ( در اصل همون استعاره به مفهومه ! )
دوم استعاره محسوس که منشا این استعاره را ویژگی های مادی و بصری می دانند .
( همون اشاره ظاهری فکر کنم ! )
سوم استعاره ترکیبی که ویژگی بصری و مادی را برای آشکار سازی کیفیات بکار می برد .
این دریافت من از مقاله بود . برای اینکه یه وقت شبهه ای ایجاد نشود و این امکان که شاید من اشتباه کرده باشم پیش نیاید ، بهتره مقاله کامل را در صفحه ۴۰ مجله معماری و شهرسازی۹۶- ۹۷ بخونین .
دیدگاههای تازه